Raadsel rond eerste officiële interlandgoal op vaderlandse bodem opgehelderd!

Op 14 mei 1905 verzamelden zich tienduizenden nieuwsgierige supporters op het Rotterdamse Schuttersveld voor Nederland-Belgie: de eerste officiële voetbalinterland op Nederlandse bodem. De verwachtingen waren hooggespannen. Twee weken eerder versloeg Nederland onze Zuiderburen in Antwerpen (1-4 n.v.) En ook deze keer zou het Nederlands elftal zegevieren. De hoeden en petten gingen pas een kwartier voor tijd massaal de lucht in na een prachtig doelpunt van...tsja...van wie eigenlijk?

Wonderlijk genoeg lijkt gans het land door de voetbalhistorici op het verkeerde been gezet. Welke Nederlandse bron je er ook op naslaat, steevast wordt Willem Hesselink (Vitesse) opgevoerd als maker van de 1-0 tegen Belgie op het Schuttersveld. In het standaardwerk Het Nederlands Elftal 1905-1989 bijvoorbeeld. Auteur Matty Verkamman komt hier in 2001 in zijn boek Oranje Toen en nu Deel 1 nog even op terug. Op bladzijde 28 staat:

“Alles is mooi. Het weer is mooi, de wedstrijd is mooi en het scoreverloop is mooi. Doe Hans gaat weer eens uit zijn dak, want met zijn Sparta-bril op ziet hij in het slotkwartier zijn Bok de Korver 1-0 maken. In werkelijkheid wordt dat doelpunt geproduceerd door Willem Hesselink”.

Maar zat deze Doe Hans er werkelijk naast? En hoe komt Matty Verkamman aan deze wijsheid? Willem Cupedo, verzamelaar van voetbalantiquiteiten, sloeg de kranten en sportbladen van 1905 erop na en kwam tot een geheel andere conclusie.

Het Rotterdamsch Nieuwsblad van 16 mei 1905, de krant die de voetbalwedstrijd had georganiseerd, zag met Doe Hans dat de eerste doelpuntenmaker wel degelijk Bok de Korver was.

“De Korver, Sparta’s captain, die van het begin van den wedstrijd af enorm spel vertoond heeft, ja zelfs Kamperdijk en Kessler heeft overtroffen, neemt den bal van Van der Stappen af, passeert Dedecker, Poelmans en van Hoorden, zal schieten, maar de bal gaat rakelings langs het doel … Reeds juicht een deel van het publiek, maar alles is weer te beginnen! Drie minuten later haalt De Korver ongeveer dezelfde truc uit, thans met succes, want voor het goal gekomen, richt hij den bal en met een niet al te hard maar zeker schot heeft Nederland door een Rotterdammer de leiding gekregen (1-0)”.

Ook De Maasbode, Het Sportblad en het Clubnieuws van DFC zagen Bok de Korver de score openen op 14 mei 1905. En de laatste twijfel wordt ontnomen door het in meeslepende woorden geschreven artikel in De Sportkroniek, officieel orgaan van de N.V.B. Onder het chapeau "De Korver niet te houden!" lezen we:

"[..Bok de Korver..] neemt het leder Van der Stappen af, passeert De Decker, laat aan Poelmans zijn rug zien; verschalkt, steeds in vliegenden ren, den toeloopenden Van Hoorden en laat dan een schot volgen, dat jammer genoeg even ernaast gaat. Eenmaal is geen maal! denkt Bok! - doet alles nog eens dunnetjes over, zoo het kan, nog vlugger, laat aan de Belgische verdediging geen tijd, zich te herstellen; - Thornton wil uitloopen; maar voor zulks geschiedt, is het gebeurd! - met een schuin schot zit de bal in het net! Onmogelijk om te beschrijven wat nu volgde! Een gejuich als een oordeel! hoeden, petten gaan in de lucht; de geestdrift is grootsch en algemeen!

Bok de Korver lijkt dus ontegenzeggenlijk de eerste international die voetbalminnend Nederland op vaderlandse bodem in vuur en vlam zette. Wat dat betreft lijken de Belgen preciezer in hun geschiedschrijving. Want in Onze Rode Duivels Deel 1 uit 1981 wordt de eer wel degelijk aan Bok de Korver toegeschreven.

Toch blijkt het achterhalen van correcte feiten geen sinecure. Want wie scoorde nu de 4-0 in die wedstrijd? Was het Eddy de Neve (Matty Verkamman, 1989), Guus Lutjens (De Rode Duivels, 1981) of was het gewoon Dolf Kessler, zoals Het Sportblad en De Sportkroniek in mei 1905 beweerden? Wie de vroegste interlandgeschiedenis bestudeert zal waarschijnlijk nog op vele feitelijke onjuistheden stuiten, simpelweg omdat hiernaar nooit diepgaand onderzoek is verricht. Wellicht ligt hier een interessante uitdaging voor de archiefvorsers en voetbalhistorici onder ons.

Bron: Spitsbroeders (W. Cupedo & J. Weemhoff)